بررسی ساختار نیروی انسانی

بررسی و تشخیص موقعیتها و توانایی های بالقوه یکی از مهمترین نکات در برنامه ریزی و چشم انداز های آتی سازمانها ست آنچه سازمانها ی پیشرو و نهادهایی را که در جلب و جذب مخاطب موفق بوده اند از دستگاه ها و واحد هایی که با چالشهای بسیار و انتقادهای مردمی روبرو هستند متمایز میسازد دستیابی به اطلاعات و شناخت قوت ها و توانایی های خود و از دیگر سو بررسی چالشها , نقاط ضعف و تهدیداتی است که در مسیر حرکت با آن مواجه اند

روابط عمومی ها را چشم بینا گوش شنوا و زبان گویای سازمان می شمارند بنا براین شناخت دقیق امکانات انسانی مالی و استعدادهای بالفعل درهمه ابعاد از ضروری ترین نیازهای آن به شمار میرود تا بتواند با شناخت توان خود و اصلاحات درونی به بهبود روش ها و فرآیند ها در مجموعه دستگاه کمک کند .         

 بنابر اظهار و تایید صاحبنظران علوم توسعه و برنامه ریزی و اجماع مدیران مهم ترین رکن در اعتلا و توسعه هر سازمان نیروی انسانی توانمند و با انگیزه آن است براین اساس در روند توسعه جهان امروز , آموزش و پرورش و تربیت نیروی انسانی کارآمد و پر توان , کانون توجه نظام های برنامه ریزی و آموزشی قرار گرفته است .

روابط عمومی به علت جوانی در کشور ما فاقد تجارب علمی و مبانی علمی محکم و کافی است نیروی انسانی مجرب موجود در این زمینه نیاز کشور را تامین نمیکند و ضرورت دارد تا هریک از دستگاه ها برای آموزش و رساندن نیروی انسانی خود به سطح توانایی قابل قبول و مطلوب بکوشند .

متاسفانه پستهای مدیریتی در روابط عمومی همانند بسیاری از دستگاههای دیگر از ثبات چندانی برخوردار نیست و از عوامل متعدد درون و بیرون سازمانی تاثیر می پذیرد بررسی های آماری نیز کم وبیش مبین همین نکته است به طوری که کارشناسان نسبت به کارشناس مسئولان روابط عمومی از ثبات شغلی بیشتری برخوردار اند و متوسط سابقه کار آن ها در روابط عمومی به حدود پنج سال می رسد که گرچه اندک است ولی در مقایسه با مسئولان مافوق آنها از ثبات بیشتری برخوردار است .

 بنابراین توجه روئسای محترم سازمانها به عدم جابجایی پستهای کارشناسی روابط عمومی و ایجادثبات بیشتر  در این پستها لازم و ضروری به نظر میرسد .